No Service s 7 X 63% M |) 4 Zimowa forteca ZIMOWA IW -, JE / 2 - PR 2 IELKA LITERA OkÅ‚adka 1 of 1 (0%) Last page of the chapter No Service © 3:19 PM u SCYJL BE, Zimowa forteca ZIMOWA FORTECA NEAL BASCOMB Z angielskiego przeÅ‚ożyÅ‚ Mariusz GÄ…dek Karta tytuÅ‚owa 1 of 1 (0%) Last page of the chapter No Service s 3:19 PM 4 % 63% (M | + Zimowa forteca Tym, którzy majÄ… odwagÄ™ walczyć Dedykacja 1 of 1 (0%) Last page of the chapter RCA | LÄ…dowanie | | grupy Grouse || w Norwegii Operacja Freshman 19-20 listopada 1942 r Kestiansani, . Mapa © Sean Vee kzefotnay grupy 6 17 lutego 1943 1 = = Kryjówki grupy Grouse 2 kstopada 194 23 listopada — 19 grudni 9 grudnia 1942 1. - 2 Jezioro $and: 5 Mapy 1 of 3 (0%) 2 more pages in the chapter No Service s 3:19 PM 4 % 63% (M | + Zimowa forteca i x | Ucieczka grupy 1 w Z). s Gunnerside SZ Na do Szwecji | 4 28 lutego A 4 18 marca 1943 r Każde O = 1 noc i , sf ; ! ! i ( T ; NN i j © Liliestramy 4 f Oslo U vómork 8 e + PSE | (R A "R" SE Vier 1 "I vemork Bombardowanie Vemork 16 listopada 1943 r JÄ„ pasest=t=2 Mapy 2 of 3 (0%) 1 more pages in the chapter No Service © 3:19 PM u SCYJL BE, Zimowa forteca GĘ > U" EN o p—4DŃ Mael RjukaÅ„ ee SF „Nyc Ono . No Zatopienie SF „Hydro†19-20 lutego 1944 r Mapy 3 of 3 (0%) Last page of the chapter No Service s 3:19 PM 4 % 63% (M | + Zimowa forteca Uczestnicy wydarzeÅ„ Operacja Grouse/Swallow Jens-Anton Poulsson, dowódca Knut Haugland, radiooperator Claus Helberg Arne Kjelstrup Einar Skinnarland Operacja Gunnerside Joachim Ronneberg, dowódca Knut Haukelid, zastÄ™pca dowódcy Birger Stramsheim Fredrik Kayser Kasper Idland Hans Storhaug Zatopienie SF „Hydro†AIf Larsen, inżynier w Vemork Knut Lier-Hansen, bojownik ruchu oporu Milorg Gunnar Syverstad, laborant w Vemork Rolf Sarlie, inżynier konstruktor w Vemork Kjell Nielsen, kierownik transportu w Vemork Ditlev Diseth, emerytowany pracownik Norsk Hydro Norwegowie Leif Tronstad, naukowiec i dowódca kompanii Lingego Jomar Brun, naczelny inżynier w Vemork Torstein Skinnarland, brat Einara Olav Skogen, dowódca lokalnej komórki Milorg w Rjukan Lillian Syverstad, kurierka Einara Skinnarlanda Hamarenowie, Hovdenowie i Skindalenowie, rodziny farmerów, którzy pomagali Einarowi Skinnarlandowi Alianci Winston Churchill, premier Wielkiej Brytanii Franklin D. Roosevelt, prezydent Stanów Zjednoczonych Eric Welsh, szef norweskiego wydziaÅ‚u tajnej brytyjskiej sÅ‚użby wywiadowczej (SIS) John Wilson, szef norweskiej sekcji brytyjskiego Kierownictwa Operacji Specjalnych (SOE) Wallace Akers, szef brytyjskiego programu atomowego Tube Alloys Mark Henniker, dowódca operacji Fresnman Owen Roane, pilot amerykaÅ„skich siÅ‚ powietrznych Uczestnicy wydarzeÅ„ 1 of 2 (0%) 1 more pages in the chapter No Service s 3:19 PM 4 % 63% (M | + Zimowa forteca NaziÅ›ci i kolaboranci Josef Terboven, komisarz Rzeszy w Norwegii generaÅ‚ Nikolaus von Falkenhorst, naczelny dowódca wojsk niemieckich w Norwegii podpuÅ‚kownik Heinrich Fehlis, szef gestapo i siÅ‚ bezpieczeÅ„stwa w Norwegii kapitan Siegfried Fehmer, oficer Å›ledczy gestapo w Oslo podporucznik SS Muggenthaler, przedstawiciel Fehlisa w Rjukan Vidkun Quisling, przywódca norweskiej partii faszystowskiej Nasjonal Samling Niemieccy naukowcy Kurt Diebner Werner Heisenberg Paul Harteck Abraham Esau Walther Gerlach Uczestnicy wydarzeÅ„ 2 of 2 (0%) Last page of the chapter No Service s 3:19 PM 4 % 63% (M | + Zimowa forteca Trzeba walczyć o swojÄ… wolność i o pokój. Trzeba walczyć o te wartoÅ›ci każdego dnia, aby je ochronić. PrzypominajÄ… bowiem statek ze szkÅ‚a: Å‚atwo je zniszczyć. Åatwo utracić. Joachim Ranneberg, dowódca grupy Gunnerside * 1 of 1 (0%) Last page of the chapter No Service s 3:19 PM 4 % 63% (M | + Zimowa forteca Dokument chroniony elektronicznym znakiem wodnym Prolog Okupowana przez nazistów Norwegia, 27 lutego 1943 roku DziewiÄ™ciu narciarzy przecięło slalomem górskie zboczel. Grupa mÅ‚odych mężczyzn zdawaÅ‚a siÄ™ polegać bardziej na wÅ‚asnym instynkcie niż na sÅ‚abym Å›wietle księżyca. PrzemknÄ™li miÄ™dzy sosnami i zjechali trawersem w dół stromego, nierównego stoku pokrytego gdzieniegdzie wykrotami, a gdzieniegdzie grubymi zaspami Å›niegu. Ubrani w biaÅ‚e kombinezony maskujÄ…ce naÅ‚ożone na mundury wojsk lÄ…dowych Brytyjskich SiÅ‚ Zbrojnych mężczyźni wyglÄ…dali jak grasujÄ…ce po lesie widma. Poruszali siÄ™ bezgÅ‚oÅ›nie niczym duchy, ciszÄ™ zakłócaÅ‚ jedynie szmer sunÄ…cych po Å›niegu nart i co pewien czas odgÅ‚os uderzenia kijka o niedostrzeżonÄ… w porÄ™ gałąź. CiepÅ‚y wiatr wiejÄ…cy nieprzerwanie przez dolinÄ™ Vestfjord zagÅ‚uszaÅ‚ jednak nawet i te dźwiÄ™ki. Mężczyźni liczyli na to, że wiatr zatrze również ich Å›lady. Kiedy pokonali półtora kilometra od chaty, która sÅ‚użyÅ‚a im za bazÄ™ wypadowÄ…, las staÅ‚ siÄ™ zbyt gÄ™sty, a zbocze zbyt strome, by mogli kontynuować wÄ™drówkÄ™ inaczej niż na piechotÄ™. MÅ‚odzi Norwegowie odpiÄ™li narty i zarzucili je na ramiona. Ale i tak poruszali siÄ™ z wielkim trudem. Objuczeni plecakami z 15 kilogramami sprzÄ™tu, a przy tym uzbrojeni w karabiny maszynowe, granaty, pistolety, materiaÅ‚y wybuchowe i noże, Å›lizgali siÄ™, zsuwali i brnÄ™li przez ciężki, mokry Å›nieg. Pod ciężarem sprzÄ™tu zapadali siÄ™ niekiedy po pas w zaspach. Sytuacji nie uÅ‚atwiaÅ‚a gÄ™stniejÄ…ca ciemność, kiedy nisko wiszÄ…ce chmury zaczęły przesÅ‚aniać księżyc. W koÅ„cu las siÄ™ przerzedziÅ‚. Mężczyźni wyszli na drogÄ™, która biegÅ‚a przez północnÄ… część doliny Vestfjord w kierunku jeziora Moasvatn na zachodzie oraz oddalonego o kilka kilometrów miasta Rjukan na wschodzie. DokÅ‚adnie na poÅ‚udniu, po drugiej stronie stromego wÄ…wozu rzeki Mana, znajdowaÅ‚ siÄ™ ich cel: Vemork. Pomimo dużej odlegÅ‚oÅ›ci dzielÄ…cej ich od drugiego brzegu wÄ…wozu oraz Å›wiszczÄ…cego im w uszach wiatru komandosi doskonale sÅ‚yszeli ciche buczenie hydroelektrowni2ż. Jej budynek wraz z oÅ›miopiÄ™trowymi zakÅ‚adami chemicznymi znajdowaÅ‚ siÄ™ na półce skalnej nad blisko dwustumetrowÄ… przepaÅ›ciÄ…, poniżej której w dolinie wiÅ‚a siÄ™ rzeka Mana. Dolina byÅ‚a tak gÅ‚Ä™boka, że promienie sÅ‚oneczne rzadko docieraÅ‚y do jej najniższych partii. Gdyby Hitler nie zaatakowaÅ‚ Norwegii, a Niemcy nie przejÄ™li kontroli nad fabrykÄ…, od Vemork biÅ‚by blask niczym z latarni morskiej. Ale teraz okna zakÅ‚adów byÅ‚y zaciemnione ze wzglÄ™du na nocne naloty aliantów. W trzech miejscach nad dolinÄ… rozciÄ…gniÄ™to również liny, aby zapobiec dziennym atakom nisko lecÄ…cych bombowców. Prolog 1 of 3 (0%) 2 more pages in the chapter No Service s 3:19 PM 4 % 63% (M | + Zimowa forteca Ciemna sylwetka fabryki przypominaÅ‚a imponujÄ…cÄ… fortecÄ™ wzniesionÄ… na pokrytej lodem, skalistej grani. Pracownicy mogli siÄ™ dostać do niej jedynie przez bacznie strzeżony wiszÄ…cy most z jednopasmowÄ… drogÄ…. OtaczajÄ…ce zbocza zostaÅ‚y zaminowane, a okoliczne tereny stale patrolowali żoÅ‚nierze. Przygotowane byÅ‚y również reflektory, syreny, stanowiska karabinów maszynowych oraz stacjonujÄ…ce w koszarach wojsko. I wÅ‚aÅ›nie do Å›rodka tej twierdzy zamierzaÅ‚a siÄ™ wÅ‚amać grupka komandosów. Stali na skraju drogi, z zafascynowaniem patrzÄ…c po raz pierwszy na Vemork3. Nie potrzebowali dziennego Å›wiatÅ‚a, by wiedzieć, gdzie kryjÄ… siÄ™ rozliczne zabezpieczenia fabryki. Przestudiowali w tym celu sterty zdjęć zwiadowczych, setki stron raportów, nauczyli siÄ™ na pamięć planów budynku i dziesiÄ…tki razy przećwiczyli na jego makiecie zakÅ‚adanie Å‚adunków wybuchowych. Wszyscy znali na pamięć każdÄ… Å›cieżkÄ™, korytarz i klatkÄ™ schodowÄ… na terenie zakÅ‚adów. Nie oni pierwsi próbowali wysadzić Vemork w powietrze. WysiÅ‚ki te byÅ‚y dotychczas okupione licznymi ofiarami. Podczas gdy w Europie, Rosji, Afryce Północnej i na Pacyfiku szalaÅ‚a wojna, a bataliony czoÅ‚gów, eskadry bombowców, flotylle Å‚odzi podwodnych i niszczycieli oraz miliony żoÅ‚nierzy Å›cieraÅ‚y siÄ™ ze sobÄ… w globalnym konflikcie, zdaniem alianckich przywódców to wÅ‚aÅ›nie ta ukryta na surowym norweskim pustkowiu fabryka byÅ‚a jÄ™zyczkiem u wagi, który miaÅ‚ rozstrzygnąć o zwyciÄ™stwie lub przegranej. Pomimo caÅ‚ej niezwykle bogatej wiedzy na temat Vemork, dziewiÄ…tka komandosów wciąż nie do koÅ„ca rozumiaÅ‚a, dlaczego ten obiekt ma tak duże znaczenie. Powiedziano im, że w fabryce produkuje siÄ™ tajemniczÄ… substancjÄ™ o nazwie „ciężka woda†i przy jej użyciu naziÅ›ci mogÄ… „wysadzić w powietrze sporÄ… część Londynuâ€4. SabotażyÅ›ci sÄ…dzili, że przedstawiono im to w wyolbrzymiony sposób, aby zagwarantować ich peÅ‚ne zaangażowanie w misjÄ™. Oni zaÅ› byli oddani tej misji bez wzglÄ™du na cenÄ™, jakÄ… przyjdzie im za to zapÅ‚acić, wÅ‚Ä…cznie z najwyższÄ… cenÄ… wÅ‚asnego życia. Od poczÄ…tku zdawali sobie sprawÄ™, że majÄ… niewielkie szanse na przeżycie. Byli w stanie wkraść siÄ™ do fabryki i wypeÅ‚nić zadanie, ale wydostanie siÄ™ na zewnÄ…trz to już caÅ‚kiem inna sprawa. JeÅ›li zajdzie taka konieczność, na pewno podejmÄ… walkÄ™, ale ucieczka wydawaÅ‚a siÄ™ maÅ‚o prawdopodobna. Aby nie dać siÄ™ pojmać żywcem, każdy z komandosów miaÅ‚ ukrytÄ… w klapie lub pasie i zabezpieczonÄ… w gumowej osÅ‚onie kapsuÅ‚kÄ™ z cyjankiem. Wszyscy niewÄ…tpliwie denerwowali siÄ™ przed akcjÄ…, ale przeważaÅ‚o poczucie fatalizmu. Od wielu miesiÄ™cy przebywali z dala od domów, spÄ™dzajÄ…c czas na treningach, planowaniu i przygotowaniach. Teraz mieli w koÅ„cu przejść do dziaÅ‚ania. JeÅ›li zginÄ…, jak wielu czÅ‚onków siÅ‚ specj...
PanToto