Faust.pdf

(3989 KB) Pobierz
JOHANN WOLFGANG GOETHE
F AU S T
TRAGE D IA
Przełożyła Ewa Dąbrowska
Kup książkę
Tytuł oryginału
FAUST. EINE TRAGÖDIE
Projekt oprawy
Mieczysław Knut
Copyright for the Polish translation
Ewa Dąbrowska
2020
ISBN 978-83-959563-0-0
Kup książkę
NOC
W wysoko sklepionym, ciasnym, gotyckim pokoju Faust, niespokojny, w swoim fotelu przy pulpicie.
F
AUST
:
Już filozofię studiowałem,
i medycynę, prawo całe.
Z wysiłkiem i staraniem, z pracą.
I teologię też. I na co?
Wszak jestem – na to był mój trud -
tak mądry teraz, jak i wprzód.
Magister! Doktor! Pośród ksiąg
otacza mnie studentów krąg,
których od lat mój pewny głos
nie uczy – wodzi ich za nos!
I widzę, że nic! wiedzieć nie będzie nam dane,
to mnie boli, i boleć nad tym nie przestanę.
Wiem przy tym, że sprytniejszy się zawsze okażę,
niż klechy i doktorzy, magistrzy, pisarze.
Obca mi jest skrupułów i wahań udręka,
czarta ni kary wiecznej, piekła, się nie lękam.
Lecz za to są mi obce i radości cudze:
nie wiem nic prawdziwego, nie mam żadnych złudzeń.
Nie łudzę się, że uczę wartościowych rzeczy,
że ludzi mogę zmieniać, nawracać lub leczyć.
Wspaniałości ni chwały nie wydarłem światu,
nie mam ziemi, pieniędzy, nie mam złota szkatuł...
I pies nie miałby chęci na podobne życie!
Dlatego w końcu magii oddałem się skrycie,
by część tajemnic poznać wprost
przez ducha siłę, moc i głos;
bym się nie musiał męczyć tak,
ucząc, gdy wiedzy o czym brak;
bym poznać mógł, co scala świat,
co daje mu wewnętrzny ład.
W nasienie zajrzyj, w moc działania!
Dość w pustych słowach przebierania.
Żebyż ostatni padał raz
dziś na mój ból księżyca blask!
Blask, co w niejedną noc się lał
na księgi, które-m czytać miał.
A gdy wznosiłem wzrok znad ksiąg,
patrzałem w pełny, jasny krąg.
Gdybymż na góry szczyt wejść mógł,
brodzić wśród białych światła smug,
i, nie tkwiąc dłużej w ciała granicach,
wprząść się z duchami w światło księżyca,
kąpać się w jego srebrnych promieniach,
wolny od wszelkich cierpień sumienia!
17
Kup książkę
Biada mi! Czy wciąż jeszcze tkwię,
w ciemnej, więziennej dziurze tej?
Nawet dnia światło z grubych szyb
sączy się mdło na stół i skrypt.
Ograniczony kupą ksiąg,
w których robaki lęgną się,
w które kurz i pot wieków wsiąkł,
które pod sufit piętrzą się;
wokoło puszek, retort skład,
narzędzi stos, palników, rur,
praojców ziół i maści zbiór -
to jest twój świat? To ma być świat?
I pytasz jeszcze, czemu lęk
jak drzazga w serce ci się wpił?
Czemu tak ból zniewala cię,
że brak ci do radości sił?
Bóg człowiekowi życie dał,
by wśród natury żywej żył;
ciebie - otacza ciasny zwał
kości i czaszek, proch i pył.
Uciekaj! Śpiesz daleko stąd!
Nostradamusa pism weź zbiór;
on w sedno rzeczy da ci wgląd,
przewodnik to jest twój i wzór.
Poznasz z nim bieg niebieskich gwiazd,
a gdy Natury wieczny głos
pouczy cię - poczujesz w czas
duchowej siły nagły wzrost.
Z duchami wtedy mówiłbyś
jak duch im równy; właśnie tak!
Na darmo tutaj sucha myśl
objaśnia ten czy inny znak.
Duchy, co wokół mnie krążycie!
Znak dajcie, jeśli mnie słyszycie!
Patrzy na znak makrokosmosu.
Ha! Jakąż rozkosz sprawia moim zmysłom
rysunek ten; ład na nim przedstawionych brył.
Jak gdyby źródło szczęścia w sercu mi wytrysło;
czyste szczęście pulsuje w każdej z moich żył.
Kto znaki te rysował? Czyżby jakiś Bóg?
One zamęt łagodzą, co duszę przewierca,
one radość wlewają do biednego serca,
pozwolą, bym Natury siły poznać mógł.
Czy Bogiem jestem? Tak mi lekko znów!
I gdy czystymi liniami wzrok sycę,
dusza w działań Natury wnika tajemnice.
Dziś dopiero pojmuję sens tych mędrca słów:
18
Kup książkę

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin